ونوس

سلام  ... به همه عزیزانم٬ دوستای نازنینم .امیدوارم هر جا هستین سرحال و تندرست با شین.

راستش نمی دونم چه جوری بگم...مثل اینکه باید برای مدتی از سیاه کردن دفترچه خاطرات زیبایم که با آفتاب های زیباتر شما روشن ترمی شد خداحافظی کنم... .

بی شما آینه پر از ترانه نیست...بی شما ترانه عاشقانه نیست...با تشکراز شما می خواهم بگم من تنها نزارین... .

برام پیغام آفلاین بگذارین و یا ایمیل بفرستین و وبلاگ هاتون رو برام بفرستین.

دلم خیلی خیلی براتون تنگ می شه ...خیلی دوستون دارم...از اینکه دوستای گلی مثل شما پیدا کردم خوشحالم...فراموشم نکنید ...فراموشتون نمی کنم.

شاید دوباره برگردم! با این وجود می خواهم بگم با شروع مهر ترم ما هم شروع می شه و چون درسها سخته نمی تونم بیام و شاید اگه یکی رو پیدا کنم که در نبود من وبلاگ رو به روز کنه ...اونوقت وبلاگم هست فقط خودم نیستم ..اینطوری احتمال بازگشت من هم زیاده ... .

اگر هم یه موقع اومدم و به روزش کردم شکه نشین بگین چی می گفت چی کرد!!!

من گاهی اوقات از این کارا می کنم.

بیشتر از اون که فکر کنید دوستتون دارم.

مواظب خودتون باشین.

و همیشه امیدوار و وفادار باشین.

به امید دیدار...

سمیرا